Βιβλιοπροτάσεις

ιστορία της εξέλιξης του ανθρώπου, συνειδητοποιούμε ότι η βιωσιμότητα δεν είναι μια ατομική ιδιότητα αλλά στοιχείο ενός ολόκληρου πλέγματος σχέσεων, καθώς περιλαμβάνει πάντα μια ολόκληρη κοινότητα.
Αυτό είναι το βαθύτερο δίδαγμα που καλούμαστε να λάβουμε από τη φύση. Ο τρόπος διατήρησης της ζωής είναι να οικοδομήσουμε και να στηρίξουμε κοινότητες.
Οι αρχές για τον σχεδιασμό των μελλοντικών κοινωνικών θεσμών μας πρέπει να συνάδουν με τις οργανωτικές αρχές που η φύση εξέλιξε προκειμένου να διατηρεί τον ιστό της ζωής.
Ένα ενοποιημένο επιστημολογικό πλαίσιο για την κατανόηση των υλικών και κοινωνικών δομών θα
είναι ουσιώδες για το καθήκον αυτό. Σκοπός του ανά χείρας βιβλίου είναι να προσφέρει μία πρώτη
σκιαγράφηση ενός τέτοιου πλαισίου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Όλοι έχουμε ανάγκη από μια ζωή γεμάτη αγάπη, όλοι χρειαζόμαστε τη συμπαράσταση και τη συναισθηματική εγγύτητα του ή της συντρόφου μας. Σε αυτό το βιβλίο, η Dr. Sue Johnson μας δίνει απαντήσεις στα πιο πάνω ερωτήματα, παρέχοντάς μας έναν οδικό χάρτη για να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα.
Το βιβλίο αυτό βασίζεται στην κλινική εμπειρία της συγγραφέως, είναι γραμμένο με πολύ χιούμορ, σε κατανοητή γλώσσα και γεμάτο καθημερινά παραδείγματα, σε κάποια από τα οποία πολλοί από εμάς θα αναγνωρίσουν τον εαυτό τους. Η Dr. Sue Johnson ανέπτυξε μια πρωτοποριακή προσέγγιση, το μοντέλο θεραπείας EFT (Emotionally Focused Therapy), το οποίο προέκυψε έπειτα από πολλά χρόνια εμπειρικής δουλειάς με ζευγάρια και οικογένειες. Θεωρείται δε το πλέον
αποτελεσματικό μοντέλο για τη δημιουργία σχέσεων αγάπης – σε ποσοστό 86% τα ζευγάρια που θεραπεύτηκαν εφαρμόζοντας αυτό το μοντέλο δηλώνουν ικανοποίηση, ακόμη και ευτυχία, στη
σχέση τους. Είναι εγκεκριμένο από την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία ως ένα μοντέλο που αποτελεί προϊόν εμπειρικής έρευνας και που τώρα, για πρώτη φορά, περιγράφεται διεξοδικά σε ένα βιβλίο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

διεπιστημονικό πεδίο έρευνας. Προέκυψε μέσα από τη δημιουργική συνάντηση πολλών επιστημονικών κλάδων, όπως είναι η κυβερνητική, η γενική θεωρία συστημάτων, η θεωρία του χάους, τα μαθηματικά των μη γραμμικών συστημάτων και η θερμοδυναμική μακράν της ισορροπίας. Η θεωρία πολυπλοκότητας μας προσφέρει τα μέσα για να κατανοήσουμε μια πραγματικότητα όπου η μάθηση είναι δυνατή και επιθυμητή όχι μόνο σε ατομικό αλλά και σε συλλογικό επίπεδο. Σε αυτή τη θεώρηση, η μάθηση και η προσωπική ανάπτυξη αποτελούν αναδυόμενες ιδιότητες του συλλογικού όλου, προϊόν της συνέργειας των μερών και αντιληπτές μόνο σε αυτό το επίπεδο παρατήρησης του ενιαίου συστήματος. Ένας συμμετοχικός οργανισμός μάθησης μπορεί και αντιμετωπίζει αποτελεσματικότερα τα προβλήματα, τις δυσκολίες και τις προκλήσεις μια δικτυακά και τεχνολογικά διαμεσολαβούμενης κοινωνικής ζωής και πραγματικότητας η οποία εμφανίζει υψηλό βαθμό συμπλοκότητας. Ένας οργανισμός μάθησης είναι πιο ανθεκτικός και προσαρμοστικός στις αλλαγές και στην αποσταθεροποίηση σε σχέση με ένα σύνολο απομονωμένων ανθρώπων. Συλλογικά μπορούμε, υπό προϋποθέσεις, να είμαστε
περισσότερο αποτελεσματικοί από ότι ατομικά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του
βιβλίου)

εντός του το ποια θα ενεργοποιηθεί, εξαρτάται από αποφάσεις και όχι από συνθήκες”.
Τον Ιανουάριο του 2006, την εξηκοστή πρώτη επέτειο της απελευθέρωσης από το στρατόπεδο
θανάτου Άουσβιτς, όπου ενάμισι εκατομμύριο άνθρωποι πέθαναν, έθνη από όλο τον κόσμο
παρακολούθησαν την πρώτη Διεθνή Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Μερικούς μήνες μετά,
θα μπορούσαν κάλλιστα να εορτάσουν την επέτειο ενός από τα πιο ακατάλυτα κείμενα για εκείνη
τη φριχτή εποχή. Το ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ του Βίκτορ Φρανκλ, όπου ο συγγραφέας περιγράφει τις εμπειρίες του στα στρατόπεδα αφανισμού και αναλύει την ψυχοθεραπευτική του μέθοδο της
λογοθεραπείας, εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1946, έχει πουλήσει μέχρι σήμερα πάνω από δώδεκα εκατομμύρια αντίτυπα κι έχει αναδειχθεί ένα από τα δέκα πιο σπουδαία βιβλία των καιρών μας.
Το Σεπτέμβριο του 1942, ο Φρανκλ και η οικογένειά του συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν. Ο Φρανκλ πέρασε τα επόμενα τρία χρόνια σε τέσσερα διαφορετικά στρατόπεδα συγκέντρωσης,
απογυμνωμένος από καθετί που τον συνέδεε με τη ζωή, μέχρι την ημέρα της απελευθέρωσής του.
Είναι συγκλονιστικό όμως το πώς γαντζώθηκε στη ζωή, και στην κατάφαση στη ζωή, και είναι
συγκλονιστικά απλοί οι λόγοι για τους οποίους επιχείρησε, λυσσασμένα και λογικά μαζί, να μείνει ζωντανός. Ο έρως και η γνώση συνθέτουν το νόημα της ζωής για τον Φρανκλ, και το προσωπικό του αυτό νόημα γίνεται ο πανίσχυρος κινητήρας που τον κρατάει στη ζωή. Και η αναζήτηση αυτού του Νοήματος στη ζωή όλων μας είναι, εντέλει, η κινητήρια δύναμη των πάντων.
Ένα βιβλίο-σταθμός στην ανθρωπότητα. Ένα βιβλίο-ύμνος στον άνθρωπο. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)
Ένα βιβλίο σχετικά με την επιβίωση και ειδικότερα με την εσωτερική δύναμη που γεννά η ύπαρξη κάποιου νοήματος στη ζωή ενός δοκιμαζόμενου ανθρώπου. Ο εβραίος συγγραφέας του βιβλίου βίωσε ακραίες και απάνθρωπες καταστάσεις, κλεισμένος σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Σε αντίθεση όμως με άλλους ομοεθνείς του, από τους οποίους έλειψε η ελπίδα και υπέκυψαν,
κρατήθηκε στη ζωή χάριν του έρωτά του για τη γυναίκα του και της θέλησης να μεταλαμπαδεύσει
τη γνώση όλων όσα βίωσε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αυτά έδωσαν νόημα στη ζωή του, αυτά τον στήριξαν. Για τον συγγραφέα η ζωή που βρίσκεται υπό διωγμό δεν έχει καμιά ελπίδα, αν δεν έχει κάποιο νόημα, κάποιον ξεκάθαρο στόχο. (Βαγγέλης Μπέκας, Ελευθεροτυπία, 18/12/2010)

ξεκινούν μαζί ένα ταξίδι μέσα από τις εποχές του χρόνου. Στον δρόμο τους, μέσα στη φύση, συχνά χάνονται και, ενώ δεν γνωρίζουν πού βρίσκονται, συναντούν πολλά υπέροχα αξιοθέατα, τα οποία δεν θα είχαν ανακαλύψει ποτέ, αν είχαν πάρει τον σωστό δρόμο. Οι δυο τους εξερευνούν τις σκέψεις και τα συναισθήματα, τις δυσκολίες που μας ενώνουν και την ευτυχία. Στη φύση μαθαίνουν να ζουν τη στιγμή, εξοικειώνονται με την αβεβαιότητα και βρίσκουν τη δύναμη να ξεπερνούν τα εμπόδια της ζωής μαζί.
Ο συγγραφέας και καλλιτέχνης James Norbury ξεκίνησε την εικονογράφηση των περιπετειών του
Μεγάλου Πάντα και του Μικρού Δράκου αντλώντας έμπνευση από τη βουδιστική φιλοσοφία, για να μοιραστεί τις ιδέες που τον βοήθησαν να ξεπεράσει τις δύσκολες στιγμές.

μπορούν να λάβουν διαφορετικές
μορφές: άλλοτε είναι ειρηνικά, άλλοτε οι μετακινήσεις είναι σταδιακές, συμβαίνουν μέσα από την παιδεία και την αλλαγή παραδείγματος, βιώνονται σε ένα συνεχές της ιστορίας και της εμπειρίας μας, ενώ άλλοτε οι επιθυμίες για αλλαγές οδηγούν σε ρήξεις (ενδεχομένως ακόμα και μέσω της βίας), σε ασυνέχειες και στην ανάγκη να κατασκευαστούν καινούργια πλαίσια στα οποία τα υποκείμενα μπορούν να ανελιχθούν προς μια νέα κατεύθυνση.
Είναι ιδιαίτερης αξίας η αισθητική και ηθική στάση μέσα από την οποία βιώνουμε τη συγκεκριμένη εμπειρία. Έτσι, έχει σημασία αν ένας διάλογος με πλουραλισμό και πολυφωνία αποτελεί την κεντρική επιλογή, αν δηλαδή υπάρχει μια ηθική της διαπραγμάτευσης και η καταφυγή στη δημιουργικότητα και τη φαντασία ή, απεναντίας, επιλέγεται η βία, ο πόλεμος και η κυριαρχία.
Μέσα από τους διαλόγους που δημοσιεύονται στο ανά χείρας βιβλίο, αναδύονται πολλά ερωτήματα
αλλά και οπτικές και κατευθύνσεις σχετικά με το πού χρειάζεται να εστιάσουμε στην προσπάθειά
μας να παραμείνουμε ανοιχτοί και σε σύνδεση με τον άλλο, δίχως να δημιουργούμε ψυχικά ή και
φυσικά κάστρα που μας απομονώνουν και αυξάνουν την αίσθηση της μοναξιάς, δημιουργώντας έτσι απειλές, σε αντίθεση με την επιδίωξή μας να παραμείνουμε ασφαλείς. (Από την έκδοση)
«Οι επιστήμονες, ψυχοθεραπευτές, συγγραφείς και καλλιτέχνες, συντελεστές του εγχειρήματος,
πετυχαίνουν τελικά την αποκωδικοποίηση του αναθεωρημένου νοήματος που έπεται της κρίσης
τόσο σε επίπεδο προσωπικό-αυτοαναφορικό, όσο και σε συλλογικό, συστημικό επίπεδο. Η παραπάνω έκδοση συνιστά αφορμή για περαιτέρω προβληματισμό αναφορικά με τη συμπεριφορά
του ανθρώπου και των συστημάτων σε κρίσιμες ιστορικές καμπές» (Μαρία Μαυρικάκη, bookpress.gr, 15/10/2022)

Ο Χοντρός κάθισε σαν τον Βούδα πάνω σ’ εκείνες τις φριχτές μπλε πολυθρόνες του γραφείου του.
Χαμογέλασε, με κοίταξε στα μάτια και, χαμηλώνοντας τη φωνή όπως έκανε κάθε φορά που ήθελε να τον ακούσουν προσεκτικά, μου είπε:
“Να σου πω μια ιστορία…”
Και χωρίς να περιμένει να συμφωνήσω, ο Χόρχε άρχισε να αφηγείται.
Ο Ντεμιάν είναι ένας ανήσυχος νεαρός φοιτητής που προσπαθεί να ανακαλύψει τον εαυτό του. Οι
αναζητήσεις του τον κατευθύνουν στον “Χοντρό”, έναν πολύ ιδιόρρυθμο ψυχαναλυτή που τον
βοηθά να αντιμετωπίσει τη ζωή και να βρει απαντήσεις στα ερωτήματά του με έναν τρόπο πολύ πρωτότυπο: σε κάθε συνάντηση, του διηγείται από μία ιστορία, κλασική ή μοντέρνα, “ανατολίτικη” ή “δυτικότροπη”, που πηγάζει από τη λαϊκή προφορική παράδοση ή απευθείας από τη φαντασία του “Χοντρού”. Οι ιστορίες αρχίζουν να λειτουργούν ως παραβολές, και ο Ντεμιάν κατασιγάζει τις αγωνίες και τις ανασφάλειές του, ωριμάζοντας μάλλον, παρά βρίσκοντας “έτοιμες λύσεις” και “συνταγές ευτυχίας”… Οι σχέσεις μεταξύ θεραπευτή και θεραπευομένου δεν είναι -ούτε αυτές- συμβατικές και αναμενόμενες. Καβγάδες, διαφωνίες, συμπάθεια, αντιπάθεια, μίσος και αγάπη αφήνονται ελεύθερα να εκφραστούν, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο δύο μοναδικούς λογοτεχνικούς ήρωες με σάρκα και οστά, προσφιλείς και οικείους στον αναγνώστη. Καμία σχέση εδώ με το στερεότυπο του ψυχαναλυτικού ντιβανιού και του οριζοντιωμένου πάσχοντος. Ο διάλογος και η ανταλλαγή εμπειριών και απόψεων, διανθισμένος με εξαιρετικές αφηγήσεις ιστοριών, τοποθετούν το Να σου πω μια ιστορία στην κατηγορία των λογοτεχνικών βιβλίων, ασχέτως εάν, παγκοσμίως, τοποθετείται κάτω από την ετικέττα: “Βιβλία αυτογνωσίας και αυτοβοήθειας”. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

μια σειρά από ασθένειες – και, το κυριότερο, πώς μπορούμε να θεραπευτούμε.
Μπορεί ένας άνθρωπος να πεθάνει -κυριολεκτικά- από μοναξιά; Συνδέονται τα καταπιεσμένα
συναισθήματα με το Αλτσχάιμερ; Υπάρχει άραγε η «προσωπικότητα του καρκινοπαθούς»;
Tα σύγχρονα επιστημονικά ευρήματα επιβεβαιώνουν την αρχαία σοφία: τα συναισθήματα επηρεάζουν καθοριστικά την υγεία μας. Τα καταπιεσμένα συναισθήματα προκαλούν στρες, που με τη σειρά του αποτελεί τη γενεσιουργό αιτία πολλών παθήσεων.
Ο γιατρός Gabor Mate είναι ειδικός σε θέματα τραύματος, εξαρτήσεων και στρες. Στο έργο του
αυτό αντλεί στοιχεία από πρωτοποριακές έρευνες, καθώς και από τις αληθινές ιστορίες ασθενών
του, για να εξετάσει τον ρόλο που παίζει το κρυφό στρες στην εμφάνιση μιας σειράς ασθενειών, όπως οι καρδιοπάθειες, ο διαβήτης, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η αρθρίτιδα, o καρκίνος και μια σειρά από αυτοάνοσα. Επιπρόσθετα, ο συγγραφέας προχωρά ένα βήμα παρακάτω παρουσιάζοντας τους 7 Κανόνες της Θεραπείας, που μας οδηγούν από το στάδιο της Αποδοχής σε αυτό της Αυτονομίας.
Με συμπόνια και σοφία, στο βιβλίο αυτό ο Gabor Mate ξαναβάζει στον πυρήνα της ιατρικής τη
σύνδεση μυαλού-σώματος και μας δείχνει τον τρόπο ώστε να προφυλάξουμε την υγεία μας. (Από τον εκδότη)

κοινωνίες, που είναι περήφανες για τα συστήματα υγείας τους, αδυνατούν να αντιμετωπίσουν τις χρόνιες ασθένειες. Το 70% των Αμερικανών παίρνει τουλάχιστον ένα συνταγογραφούμενο φάρμακο, ενώ στην Ευρώπη το 30% του πληθυσμού έχει διαγνωστεί με υπέρταση.
Παράλληλα, ολοένα και περισσότεροι έφηβοι σε όλο τον κόσμο υποφέρουν από ψυχικές ασθένειες. Οπότε, τι είναι πραγματικά «φυσιολογικό» όσον αφορά την υγεία;
Μετά από τέσσερις δεκαετίες κλινικής εμπειρίας, o Dr. Mate θεωρεί την επικρατούσα αντίληψη
περί «φυσιολογικού» λανθασμένη, καθώς η συγκεκριμένη αντίληψη αγνοεί την επίδραση, που
έχουν στην υγεία μας, το τραύμα, το στρες και ο σύγχρονος τρόπος ζωής. Παρ’ όλη την
τεχνογνωσία και την τεχνολογική εξέλιξη, η δυτική ιατρική συχνά αποτυγχάνει να αντιμετωπίσει τον άνθρωπο στην ολότητά του, αγνοώντας πώς η καθημερινότητα στρεσάρει το σώμα, επιβαρύνει το ανοσοποιητικό σύστημα και υπονομεύει τη συναισθηματική ισορροπία.
Τώρα ο Dr. Mate προσφέρει τη δική του οπτική, καταρρίπτοντας τους κοινούς μύθους σχετικά με
όσα μας αρρωσταίνουν, και συνδέει τις ανθρώπινες παθήσεις με τη φθίνουσα κατάσταση των κοινωνιών στις οποίες ζούμε. Ο “Μύθος του Φυσιολογικού” είναι το πιο φιλόδοξο βιβλίο του Dr.Gabor Mate – ένας οδηγός για την υγεία και την ίαση, γεμάτος συμπόνια και κατανόηση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)